Kırmızı ruj neden sürülür?

Bu sabah evden çıkmadan, elime hiç tereddütsüz kırmızı rujumu alıp, dudaklarıma götürdüğümde aklıma düştü ilk soru;  neden kırmızı ruj sürüyorum? Bazı zamanlar, bana o kadar abartılı, frapan, o kadar fazla geliyor ki, değil sürmek yanıma bile almıyorum. Fakat bazı zamanlarda da, ki bunu özellikle şu son bir kaç gündür yaşıyorum, her dışarı çıkışımda kırmızı ruj sürmek geliyor içimden. Abartılı gelmeyi bırak, gayet doğal geliyor o zamanlar dudağımdaki kırmızı ruj, sanki bir eksiği kapatırmış gibi, sanki onu sürünce "hıh, "işte şimdi tam oldu" dermiş gibi.

Yavaşla

Farkında mısın hayat ne kadar hızlı akıp geçiyor? Ve biz, faniler, kendimizi bu hıza ayak uydurmak zorunda hissettiğimiz için ne kadar strese giriyoruz? Üstelik her şeye yetişmek, her yerde olmak, hızlı, en hızlı olmak çok övünülecek bir şeymiş gibi düşünüyoruz.  TV'lerde, sosyal medyada, magazin dergilerinde sürekli bir etkinlikten ötekine koşturan anneleri gördükçe insan kendi yetkinliğinden şüphe ediyor ve  doğru olanın, dışarıdan gördükleri olduğunu sanıp, kendini başka hayatları yaşarken buluyor.

Bir şey söyleyeyim mi? Hiçbir şey dışarıdan gözüktüğü gibi değildir. En büyük hata, kendi varsayımlarımızdan yola çıkıp, uzaktan izlediklerimizi kendimize yontmak.

Üzülme bu da geçer

Anneysen eğer, pek fazla hastalanma lüksün yoktur. Tamam, hastalanmak bir lüks değildir ama bazen o kadar yorulursun ki senin yatakta yatmanı, koltuğa boyunca uzanmanı, ev işlerinden uzak durmanı, azıcık fazla uyumanı sağlayacak her şeyi bir lüks olarak görebilirsin, bu bir hastalıksa bile. Ama dedim ya, anne kişisi için bu bile mümkün değildir. Yani, hastalanırsın evet ama hayalindeki hastalığı yaşayamazsın. 

Okullarda Şiddet

Özellikle son yıllarda, ülkemizin hemen her kesiminde sıklıkla karşımıza çıkan şiddet olgusu maalesef ki ilkokul'a kadar inmiş durumda. Şiddetin her türlüsüyle o kadar sıcak temas içinde yaşamaya başladık ki, artık gazetelerde haberlerde okuyup, gördüklerimiz bir çoğumuz tarafından kanıksanmış doğal davranışlar olarak kabul edilmeye başlandı. Kadına şiddet, aile içi şiddet, çocuğa şiddet, okullarda şiddet, organize şiddet, sokakta şiddet, hayvanlara şiddet derken artık hayatımızın bir parçası haline geldi maalesef bu şiddet denen meret.